محمد کریم سروش
لویه جرگه مشورتی که به منظور چگونگی امضاء
پیمان امنیتی افغانستان با آمریکا در کابل برگزارشده بود بعد از چهار روز به موافقت
امضاء پیمان دست یافت و در قطعنامه ای خواهان امضاء این پیمان قبل از انتخابات
ریاست جمهوری شدند ، در این جرگه که 2500 نفر اشتراک داشتند در پنجاه کمیته روی
ماده های قرار داد امنیتی بحث نمودند که خواهان هرچی زود تر امضاء پیمان شدند. در ختم جرگه صبغت
الله مجددی خواستار امضاء پیمان با زودترین وقت گردید و اماحامد کرزی رییس جمهور افغانستان امضای توافقنامهء امنیتی و دفاعی با امریکا را
به متوقف ساختن عملیات قوای بین المللی در منازل افغان ها و همکاری در آوردن صلح
دایمی در این کشور، مشروط ساخت و زمان امضاء پیمان را به تصمیم گیری های بعدی راجع نمود که
مشخص نگردید و این سخنان خویش یکبار دیگر در ارگ بعد از ختم جرگه تکرار نموده است .درصورتیکه
حامد کرزی در آغاز جرگه موضع دیگری برای امضاء پیمان داشت وتصمیم جرگه را بیشتر
مهم میدانست و اما در ختم جرگه برعکس، تصمیم بعدی را مهم دانیست که باید مطابق
شروط باشد که عملیات شبانه توسط نیروی
امریکا بر خانه ها را غیر قابل قبول دانست و خواهان لغو از چنین عملیات شد واز
سایه افگندن انتخابات ریاست جمهوری در
قبال امضاءپیمان بصورت غیر مستقیم اشاره داشت یعنی اینکه انتخابات ریاست جمهوری در
امضاء این پیمان بی تأثیر نخواهد بود.
در قطعنامه لویه جرگه مشورتی بیشتر تآکید بر
فراهم آوری صلح در افغانستان گردیده است ، پیمان امنیتی با امریکا باید منتج به صلح گردد که این خود روزنه خواهد بود در
زمینه سازی بستر صلح فراگیر در افغانستان ، اما در قبال امضاء پیمان مخالفت ها و
چالش های نیز وجود دارد که تلاش بر لغو این پیمان دارد . کشور های همسایه بخصوص
ایران امضاء این پیمان را ضرر خویش میداند چون تنش های که ایران با امریکا دارد
باعث گردیده است نه تنها بستر صلح به خطر
مواجه شده است وبلکه هم روابط استراتیژیک افغانستان با ایران یکجانبه شده است که
نگاه منفی را بر روابط استیراتیژیک منطقه و صلح جویانه انداخته است در صورتیکه نه
تنها افغانستان بلکه ایران هم از نظر روابط منطقه ای و استیراتیژی به روابط بهترو
صلح آمیز با کشور افغانستان نیاز دارد که افغانستان از ابعاد مختلف به ایران
همکاری قابل توجه ای داشته باشد که این روابط دوستانه دو طرف در صورت میتواند
به روند صلح در افغانستان کمک نماید که
استیراتیژی همکاری یک جانبه نباشد و هدف از همکاری دخالت در امور فرهنگی ، اجتماعی
، اقتصادی و سیاسی نباشد .
رییس جمهور افغانستان امضای توافقنامهء
امنیتی و دفاعی با امریکا را به متوقف ساختن عملیات شبانه قوای امریکا در منازل
افغان ها و همکاری در آوردن صلح دایمی در این کشور، مشروط ساخت و این در حال است
که ده سال است که افراد ملکی قربانی این جنگ شده اند و همواره تلفات افراد ملکی و بخصوص کودکان در افغانستان
خبر ساز بوده است که این خود در واقعیت وجدان هر وطن دوست را بیدار می نماید که
مانع چنین تلفات شود وجلو گیری از این تلفات از یک طرف با نظام مستحکم ومدیریت
درست نظامی امکان پذیر است و از طرف دیگر در اختیار داشتن حملات نظامی توسط اردوی ملی افغانستان امکان پذیر است . دولت
امریکا با جلو گیری از حملات شبانه به
خانه های مردم میتواند به صلح کمک کند .
بدون تردید هیج افغان نمی خواهد به خانه اش حمله نظامی از طرف نیروی بیگانه صورت
بگیرد و این وظیفه حکومت و بخش های نظامی است که در قبال دوشمنان مخفی شده در خانه ها یک استراتیژی منسجم و دقیق داشته
باشد که خطرات متوجه افراد ملکی نباشد و
این پیمان میتواند کمک کند تا نیروی نظامی افغانستان تجهیز و آموزش بهتر داده شود
تا با توانمندی نیروی نظامی ملی خویش بتوانیم دشمنان افغانستان را در گوشه وکنار
افغانستان سرکوب و نابود نمایم. امضاء
پیمان ما را قادر میسازد که از افغانستان دفاع نمایم و یک نظام سالم و توانمند را
پایه ریزی نمایم ، پس این یک فرصت استثنایی خواهد بود که ما با همکاری قانونی کشور امریکا قدم ترقی و
انکشاف را بر میداریم.
حامد کرزی زمان امضاء این پیمان را با
امریکا مشروط دانست و مشخص نکرد که چی زمانی این پیمان امضاء خواهد شد ، حامد کرزی
با دغدغه که از اجرا و موافقت جرگه داشت با در نظر داشت موافقت و هدف مثبت که از
جرگه بدست آمد ، امید وار گردید که طرح ها و پیشنهاد های دیگر هم میتواند در قبال
امضاء این پیمان قابل قبول قرار گیرد که نیاز به زمان دارد . پس لازم دید که به منظور رایزنی ها منافع دیگری زمان امضاء این پیمان را نا مشخص
بگدارد در صورتیکه سخنگوی کاخ سفید نیز در اوایل لویه جرگه زمان امضاء این پیمان را مشخص نکرد اما یاد آور شد که ما منتظیر توافق افغانستان و لویه جرگه استیم تا برنامه های
آینده خویش را تنظیم و پلان نمایم. امریکا
در قبال امضاء پیمان امنیتی با افغانستان تکرار اظهار داشته است که در صورت عدم
امضاء این پیمان امنیتی با افغانستان جز خروج کامل نیروی نظامی از افغانستان هیچ
گزینه ای وجود ندارد وبا در نظر داشت وضعیت موجودافغانستان با خروج نیروی نظامی و
ناتو از افغانستان به چالش های سیاسی وامنیتی گرفتار خواهد که افغانستان به گذشت
نزدیک نماید.
افغانستان هر روز قربانی میدهد وطالبان به
قدرت بیشتر دست یافته است ، امضاء پیمان امنیتی با امریکا کمک خواهد نمود که این
چالش ها کم شده و زمینه صلح فراهم
گردد. این بر دولت افغانستان است که به
این فرصت مهر تآیید گذاشته و نگذارد که
دیگر قربانیان صلح افرایش یابد و چالش های بیشتر در راه صلح قرار گیرد.
از شماره اول .

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر